k.Chi''

k.Chi’’ is een producer en artiest uit Nijmegen die een liefde heeft voor Hiphop, Jazz en Soul. Deze genres blendt k.Chi’’ in verfrissend jasje. Zijn productie en poëtische schrijfstijl zorgen voor een unieke en intieme sound. 

Meer over k.Chi'' is te vinden op Instagram en Spotify.

Tijdens de Write for Rights droeg hij dit spoken word voor:

Begin:
Wij allen kwamen op deze wereld als een baby, geheel vrij en onbevangen. 
Een schone pagina zonder verplichtingen waarin je de stem van je hart en haar verlangens nog kon ontvangen.
Een song van michael jackson.. waarbij je op de tafel stond te dansen.
Vervolgens zei me moeder me, ga van die tafel af, 
Ow shit… 
ik kan  beter maar luisteren, straks krijg ik nog straf.. 
zodra ze weg was, deed ik weer t zelfde, 
want die stem in mijn hart is als kind immers niet te temmen, net als max verstappen op de baan het is niet te remmen, maar ik moet bekennen.. 
Diezelfde vrijheid en puurheid van een kind maakte al vroeg maar zeker plaats voor een hoop ellende,

Omslag/middenstuk:
Ik maak plaats voor een plaats in de echte wereld, hoe raar is dat want ik vraag af hoe waar is dat? En… waar is dat? 
Het kind dat zich toen bevond in zijn veilige wereld met zijn broers, moeder en toen nog vader, tot dat hij even later uit mijn leven verdween. 
En plots opeens, stond ik daar, om mij klaar te maken voor de echte wereld. De basisschool. 

En daar stond ik dan,
Met mijn tas, boterhamtrommeltje, bekertje gevuld met ice tea, verse nikeys, een white tee, en in mijn tas ook de normen en waarden die ik heb meegekregen van mijn moeder. 
Langzaam maar zeker ruilde ik de vrijheid in voor structuur, regels en verwachtingen van de wereld. 

Dat kind dat ooit zo vrij was..
vecht nu tegen zichzelf in de puberteit. Vervuild door de viesheid van de wereld, inmiddels vaak in mijn rug gestoken.
Niet raar dat ik scheef ging lopen als het scheef ging lopen. 

Opgroeiende in armoede met alleen een moeder groeide er steeds meer woede.. naar mijn vader en die haat in mij bleef maar groeien, 
Verre van vrij, t hield mij een lange tijd gevangen. 

Maar ik weiger… 
ik weiger slachtoffer te zijn van mijn gedachtes, die kettingen die mij gevangen hielden in een neerwaartse spiraal ik brak ze,
Ik ben meer dan dit, de studie, de mooie auto en dingen die ik koop zijn slechts een illusie, een verbloeming, dus na zoveel seizoenen van vallen en opstaan nu bloei ik en groei ik alsof kachi een bloem is.

Slot: 
Toch, 
stel ik me zelf de vraag hoe vrij kan ik als mens nou zijn, 
In een maatschappij waarbij t lijkt alsof iedereen naar je wijst of naar je kijkt?
Toen kwam t besef, t gaat niet om hem, hij, haar of zij, t gaat niet om jou nee t gaat om mij

Dat besef maakte me iets meer vrij
Ik ben minder boos
En de kleine obstakels in leven voelen nu minder groot

Want ik leerde dat acceptatie en vergiffenis de weg is om je zelf te bevrijden 
En door jezelf steeds te vermijden je je eigen  steeds meer in je vingers zal snijden, 
ik kocht zo fucking veel pleisters, ik was praktisch gezien de CEO van trekpleisters, 
tot ik t niet meer trok, dus ik trok een lijn. In lijn met mijn ziel, mijn geest, mijn hart en mijn brein.
Ik ben een verre weg gekomen nu  ik terug kijk naar die jongen daar op t plein..

Einde:
Ik heb tot op heden nog altijd een vaag verlangen om dat vuur van het kind in mij nog te laten branden.
Dus hier en daar tussen de chaos en gekte van de wereld zal ik de Michael Jackson in me even weer laten dansen.